week 2

Eerste lesweek

De eerste lessen vielen best mee en waren enorm op het gemak. Voor mij althans… iets té. Het is wel eens een goede herhaling maar veel leerde ik niet bij.

De extra activiteiten als marktbezoek en film waren chilly willy.

Het theater, dat was wat anders. Nog nooit zo een slecht ‘theaterstuk’ gezien. Hun opzet was een komedie om hun dertigste verjaardag te vieren. Het bestond uit allemaal kleine fragmentjes van hun meest geslaagde theaterstukken uit de afgelopen 30 jaar. Het begin was een mengelsmoes waar we nauwelijks iets van verstonden, met constant op- en afgaande acteurs, zelfs leerkrachten die meewaren verstonden het amper wat ze zeiden-riepen-brabbelden-schreeuwden.

Na een half uurtje veranderde het stuk volledig doordat een vrouw die het theaterstuk kwam ‘verstoren’. Ze beweerde dat zij de zaal had afgehuurd voor een verjaardagsfeestje van haar 15-jarig nichtje, iedereen moest weg zodat zij de zaal in orde kon zetten. Allé het spel was begonnen en resultaat, het theater veranderde in een half ‘feestje’. Er werden verkleedkleren uitgedeeld. Plots kwamen ze met eten – een kartonneke waar kreeft en pasta stonden opgeprint, echte taart, nen proost met een lege plastieken beker- en ondertussen ging het theater door. En dat was nog niet alles, op het einde begon het dansfeest, en hupla, half het publiek stond op het podium mee te dansen. Klinkt misschien leuk maar eigenlijk was het super langdradig, het duurde meer dan 2 uur en het voelde aan als zeer goedkoop en plat vertier.

De theaterzaal was anders wel een toffe plek, deed een beetje middeleeuws aan en is het enige theater waar eten tijdens het theater wordt geserveerd!


Een weerpraatje

Terwijl jullie onder een hittegolf sufferden, zaten wij hier met regen en koude. Omgekeerde wereld! Vanaf 31 juni is het hier beginnen regenen. Het noorden van Mexico is zwaar getroffen door de regen en orkaan: overstromingen, verwoesting... met gevolg dat de prijs van een fles water of eten ginder onbetaalbaar werd.

Ik had toch liever een extra vestje en broek gehad, maar mijn mexicaanse vriendjes die in Belgie zaten zeiden dat dat allemaal niet nodig was... Nu weet ik dat ook juli=regenmaand!

Gelukkig, sinds vorige week is het hier terug lekker warm en zonnig! Hmm daar hou ik van!


Het kotleven

Ondertussen ken ik den Fabio al wat beter... hij valt echt best wel mee. Hij ziet er louch uit (is het misschien ook een heel klein beetje ;) ) De dobbel- en kaartavondjes zijn dagelijkse kost. Maar dat maakt het wel gezellig. Het is alleen moeilijk om dat te gaan slapen. Mijn kamer geeft uit op de living. En af en toe is er eens een ‘carne assada’=een bbc’tje. Het is natuurlijk ook zomervakantie voor hen, dus ook meer tijd om te chillen en te vieren.


Fabio, een ware metamorfose

Den zondagavond hadden ze me lang wakkergehouden met hun lawaai. Maandagavond wou ik op tijd gaan slapen, maar de vriendjes waren er weer. Ze wouden perse dat ik nog een uurke meedobbelde. Voor wat, hoort wat! Het ging zo ver dat we een contractje opstelden. Ik zou nog wat meespelen, als Fabio, Kike en Jorge de woensdagmorgen mee gaan lopen, Fabio twee dagen niet zou drinken (lees: heeft kleine bierverslaving), en ik zou fruitsla maken als ontbijt (lees: tijdens mijn eerste dagen zagen zijn vrienden plots gekke veranderingen in het huis, zoals de aanwezigheid van fruit, natuurlijk, fruitfanaat dat ik ben!). Bon, dat vond ik nen vre schone deal.

Resultaat: Fabio en ik zijn gaan lopen, van de twee anderen was er geen spoor. Daarnaast heeft Fabio welgeteld een dag niet gedronken en fruitsla gegeten! Een hele overwinning voor onze Fabio! En ondertussen eet hij al veel meer fruit en gaat hij zelf af en toe naar den gym met nen maat!


Het weekend

Mijn derde weekend in Mexico was rustig zonder. Op vrijdagavond naar theater, op zaterdag samen met Fabio en vriend Antonio naar een naburig dorp voor een carne assada bij een goede vriend van Fabio. En op zondag, voetbal: Nederland-Spanje. Ik heb mijn wereldburgerplicht vervuld, ik heb het laatste deel van de match bekeken en dus ook de goal gezien: ¡que emoción! Half mexico steunde Nederland, de andere helft Spanje!